ମୋ ଗାଁର ସକାଳ

ଯେଉଁଠି ସମୟ ଧୀରେ ଚାଲୁଥିଲା, ଆଉ ସ୍ମୃତିଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଦିନ ରହୁଥିଲା…

ଆଜି ଟିକେ ପୁଣି ସେଇ ଗାଁକୁ ଫେରିଯିବା…

ଭୋର ୫:୧୫ପ୍ରଥମ ଚୁଲି ଜଳିଲା…

ଭୋର ହେଲାଣି…

ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଡାକରେ ନିଦ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲା।

ଦୂର ମନ୍ଦିରରୁ ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ ଆସୁଥିଲା।

ଚୁଲିରୁ ଧୂଆଁ ଉଠୁଥିଲା।

ଆଉ ମାଟିର ବାସ୍ନାରେ ଗାଁଟା ଧୀରେ ଧୀରେ ଜାଗି ଉଠୁଥିଲା…

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ସକାଳ ୬:୦୦ମନ୍ଦିର ଘଣ୍ଟା ବାଜିଲା…

ଗାଁ ଜାଗିଲା…

ପିଣ୍ଡାରେ ଝାଡ଼ୁ ପଡ଼ିଲା।

ଆଙ୍ଗଣାରେ ମୁଠାଏ ଅଳତା ପଡ଼ିଲା।

କୂଅ ପାଖରୁ ବାଲ୍‌ଟିର ଶବ୍ଦ, ଆଉ ପିତଳ କଳସୀର ଝଲକ…

ମା' କହୁଥିଲେ — "ଉଠ, ବେଳ ହେଲାଣି।"

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ମନେ ଅଛି?

ପୋଖରୀକୁ ଗାଧୋଇବାକୁ ଯିବା…

ସକାଳ ୭:୧୫ସ୍କୁଲ୍ ରାସ୍ତାରେ ପିଲାଙ୍କ ଭିଡ଼…

ଖାଲି ପାଦରେ ସ୍କୁଲ୍ ରାସ୍ତା…

ସ୍ଲେଟ୍, ଖଡ଼ି, ଆଉ ଫଟା ବ୍ୟାଗ୍।

ବାପା ସାଇକେଲ୍ ନେଇ କ୍ଷେତକୁ ଗଲେ।

ଧାନ କ୍ଷେତରେ ଛାଇ ଲମ୍ବୁଥିଲା, ଆଉ ପଣତରେ ଝୁଲୁଥିଲା ପାଣି ଢୋକେ…

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ପଖାଳ ଓ ଛାଇ…

ଖରା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ।

ଆମ୍ବ ଗଛ ତଳେ ଗୋଟିଏ ଚଟେଇ।

ପଖାଳ, ଲୁଣ, ଆଉ ଆମ୍ବ ଚଟଣି — ସେଇଟା ହିଁ ଥିଲା ରାଜଭୋଗ।

ଖାଇସାରି ଟିକେ ଶୋଇବା… ଆଉ କାଉର ଡାକ ଶୁଣିବା।

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ସେତେବେଳେ ଆମ ପାଖରେ କମ୍ ଥିଲା… କିନ୍ତୁ ସମୟ ବହୁତ ଥିଲା।

ଖେଳ ଆରମ୍ଭ…

ଗିଲି-ଦଣ୍ଡା, ବାଗୁଡ଼ି, ଲୁଚକାଳି।

ଆଣ୍ଠୁ ଛିଡ଼ିଲେ ବି କେହି କାନ୍ଦୁନଥିଲେ।

ପୋଖରୀ କୂଳରେ ଡେଇଁବା, ଆଉ ମା'ଙ୍କ ଡାକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ଫେରିବା…

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ସନ୍ଧ୍ୟା ୫:୪୫ଗାଈମାନେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ…

ଗୋଧୂଳି…

ଗାଈଙ୍କ ଖୁରାରେ ଧୂଳି ଉଠିଲା।

ଆକାଶଟା ହଳଦିଆ ହୋଇଗଲା।

ମନ୍ଦିରରେ ଶଙ୍ଖ ବାଜିଲା, ଆଉ ତୁଳସୀ ଚଉରାରେ ଦୀପ ଜଳିଲା…

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ସନ୍ଧ୍ୟା ୫:୪୫

ଗାଈମାନେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ… ବରଗଛ ତଳେ ଗପ ଏବେ ଆରମ୍ଭ।

ବଡ଼ ହେବାର ତରବର ଥିଲା… ଜାଣିନଥିଲୁ, ଫେରିବାକୁ ଏତେ ମନ ହେବ।

ଦୀପ ଆଲୋକ…

କରେଣ୍ଟ ନଥିଲା।

ଲଣ୍ଠନର ହଳଦିଆ ଆଲୁଅରେ ପାଠ ପଢ଼ିବା।

ରେଡ଼ିଓରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗୋଟିଏ ପୁରୁଣା ଗୀତ ଭାସି ଆସୁଥିଲା…

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ଦୂରେ ଯାଇଲେ ହିଁ ମାଟିର ବାସ୍ନାର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝାଯାଏ।

ପୁରୁଣା ଟ୍ରଙ୍କରୁ

ମନେପଡ଼େ ସେଦିନ…

ପୋଖରୀ କୂଳ

ପୋଖରୀ କୂଳ

୧୯୬୮

ସେଇ ପୁରୁଣା ପୋଖରୀ… ଯେଉଁଠି ସମୟର ହିସାବ ନଥିଲା।

ଗିଲି-ଦଣ୍ଡା

ଗିଲି-ଦଣ୍ଡା

୧୯୭୧

ମୋବାଇଲ୍ ନଥିଲା… ତଥାପି ଖେଳ କେବେ ସରୁନଥିଲା।

ଜେଜେଙ୍କ କୋଳ

ଜେଜେଙ୍କ କୋଳ

୧୯୬୫

ଜେଜେଙ୍କ କୋଳରେ ବସି ଗପ ଶୁଣିବା… ସେତେବେଳେ ସବୁ ଗପ ସତ ଲାଗୁଥିଲା।

ସାଇକେଲ୍

ସାଇକେଲ୍

୧୯୭୦

ଗାଁର ରାସ୍ତା… ଆଉ ସେଇ ପୁରୁଣା ସାଇକେଲ୍।

ମନ୍ଦିର

ମନ୍ଦିର

୧୯୬୨

ସକାଳର ପ୍ରଥମ ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ… ଆଜି ବି କାନରେ ବାଜେ।

ବରଗଛ ମୂଳ

ବରଗଛ ମୂଳ

୧୯୬୯

ଝୁଲୁଥିବା ଓହଳ ଧରି ଝୁଲିବା… ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିଥିବା।

ପ୍ରଥମ ବର୍ଷା

ପ୍ରଥମ ବର୍ଷା

୧୯୬୭

ଛାତରୁ ଝରୁଥିବା ପାଣି… ଆଉ ଆଙ୍ଗଣାରେ କାଗଜ ଡଙ୍ଗା।

ସ୍ମୃତିରୁ ଆଙ୍କା

ଆମ ଗାଁ

ଯେଉଁଠି ମନ ଚାହେଁ, ସେଠି ଛୁଅନ୍ତୁ…

କିଛି ରାସ୍ତା Google Maps ରେ ମିଳେନି… ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଯାଏ।

ରୋଷେଇ ଘରର ସ୍ମୃତି

ସେଇ ସ୍ୱାଦ…

ରାତି ହେଲେ ଗପ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା…

ଟିଭି ନଥିଲା।

ମୋବାଇଲ୍ ନଥିଲା।

କିନ୍ତୁ ଜେଜେମାଙ୍କ ପାଖରେ ଗପ କେବେ ସରୁନଥିଲା…

ଶୀଘ୍ର… ଏଠାରେ ଗପ ଶୁଣିପାରିବେ

ଘର ସେଇଠି ଅଛି… କିନ୍ତୁ ସେଇ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ନାହିଁ।

ଆପଣଙ୍କୁ କଣ ମନେପଡ଼େ?

ଆପଣଙ୍କ ଗାଁର ଗୋଟିଏ ସ୍ମୃତି ଲେଖନ୍ତୁ…

ଏହା କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ବ୍ରାଉଜରରେ ରହିବ।

ମୋ ଜେଜେଙ୍କ ଘର ସାମ୍ନାରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଆମ୍ବ ଗଛ ଥିଲା। ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଛୁଟିରେ ଆମର ସବୁଦିନ ସେଇଠି କଟୁଥିଲା…

ସୁଶାନ୍ତ · ନୟାଗଡ଼

ବର୍ଷା ଦିନେ ସ୍କୁଲ୍ ବନ୍ଦ ହେଲେ ଆମେ ଆଙ୍ଗଣାରେ କାଗଜ ଡଙ୍ଗା ଭସାଉଥିଲୁ। ମା' ବାରଣ୍ଡାରୁ ଡାକୁଥିଲେ।

ଅନୁରାଧା · କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା

ଏବେ ଗାଁକୁ ଗଲେ ଘରଟା ଅଛି, କିନ୍ତୁ ପିଣ୍ଡାରେ କେହି ବସିନାହାଁନ୍ତି।

ଜଣେ · ବାଲେଶ୍ୱର